vol liefde leven

Over levensvisie, levensvragen en spiritualiteit

Creëren door gedachten

Maandag 30 november 2015

In de blogs ‘De hemel is daar, waar je hem creëert’ en ‘De kracht van positief denken’ heb ik het al benoemd. De manier waarop je denkt is belangrijker dan je misschien nu denkt. Want aan iets of iemand denken is een vorm van aandacht geven. Iets wat je aandacht geeft, versterk je. In een eerdere blog gebruik ik het voorbeeld over kamerplanten, die vol liefde verzorgd worden. Zij zullen groeien en bloeien. Onderzoeken ten behoeve van de ontwikkelingspsychologie wezen het al uit: baby’s die liefdevol verzorgd worden, groeien, zowel lichamelijk als geestelijk. Sommige baby’s werden in het onderzoek alleen gevoed en verschoond. Niet alleen stopte hun ontwikkeling, baby’s die totaal geen liefde en aandacht kregen, overleden zelfs. Wat een luguber onderzoek, ik wil er verder maar geen woorden aan besteden.

Zoals ik al eerder beschreven heb, bepalen je eigen gedachten je emoties, hoe je je voelt. Wat vervolgens je gedrag bepaalt. Door je bewust te worden van je eigen gedachten en deze gedachten te sturen, kun je dus positiever in het leven gaan staan. Waardoor het leven leuker wordt, voor jezelf maar ook voor je omgeving. Stel dat we massaal zouden besluiten om voortaan op deze manier door het leven te gaan. Wat zou dat de wereld mooier kleuren.

Graag wil ik je uitnodigen eens een stapje verder te gaan in deze denkwijze. Ik wil je vragen, je open te stellen voor het volgende gedachtenpatroon.
Niet alleen voel je je beter, als je positieve gedachten hebt. Door je gedachten kun je zelfs creëren. Ik heb het in het verleden een paar keer mogen ervaren. Door heel bewust, weloverwogen en vol vertrouwen zaken te bedenken, die ik graag wilde of zelfs nodig had. Die zaken kwamen er werkelijk.

Zo had ik jaren geleden een partnerwens. Veel mensen in mijn omgeving waren ervan overtuigd dat ik die partner nooit zou vinden omdat ik een beperking heb. Mijn eerste stapje op weg naar het creëren van een nieuwe werkelijkheid mèt partner bestond er voor mij uit niet mee te gaan in de overtuigingen van die anderen. Natuurlijk hoef ik niet met iedereen het conflict aan. Het was voldoende om dan te denken: “dat is jouw idee, ik denk er anders over”. Vervolgens zet ik mijn gedachten om in denkpatronen, waarin het ook voor mij mogelijk is een liefdevolle partner te vinden.
Vervolgens bedacht ik hoe die partner eruit moest zien, fysiek, maar vooral wat betreft zijn karaktereigenschappen. “Wat heb ik nodig en waarom?” waren vragen die ik mezelf gedurende dit proces stelde. Het grappige was, dat ik hierdoor manco’s in mezelf tegenkwam, die ik eerst uitwerkte. Bij mij betrof dit het verwerken van de scheiding en het helemaal toelaten en doorwerken van het bijbehorende verdriet. Hiermee stoomde ik mezelf als het ware klaar voor het aangaan van een nieuwe relatie.
Mijn belangrijkste wensen omtrent die nieuwe partner hielden een behoefte in om meer plezier, meer blijdschap te mogen ervaren in mijn leven. Een gevoelige partner die me dat zou kunnen bieden en die bovendien wat zakelijker ingesteld zou zijn, zou zeer welkom zijn.

En nu een toverstokje en dan goochelen we er één…! Zo werkt het natuurlijk niet. Het hele plaatje was in mijn hoofd compleet en de zaken die daarvoor nodig waren, gedaan. Daarna heb ik mijn partnerwens neergelegd bij.. tja, hoe noem ik dat? Noem het de Voorzienigheid, God, het universum, moeder aarde, de engelen, ik vind het allemaal prima.
Voor mij was dit nodig om de volgende stap te kunnen zetten: Ik heb het losgelaten. Losgelaten in het diepe vertrouwen dat het allemaal goed komt. Zonder te twijfelen. En als dat dan toch even gebeurde, koos ik ervoor om meteen, nadat ik me bewust werd van mijn twijfels, weer terug te gaan naar dat vertrouwen. Zo stuurde ik mijn gedachten dus steeds weer de goede kant op.


4 comments

  1. Henk van Driel

    Frappant, je verhaal. Juist hiermee heb ik exact dezelfde ervaring. Nadat mijn partner in 2009 plotseling overleed was ik helemaal kapot. Echter na een aantal maanden realiseerde ik me al dat ik toch niet alleen wilde blijven. Maar….de partner die ik had was voor mij perfect. Hoe kon ik ooit nog zo iemand treffen? Ik wilde ook beslist geen concessies doen. Ik was vrij kort voor haar overlijden in aanraking gekomen met het boek “the Secret”, wat precies daarover gaat waar jij het over hebt. Ongeveer twee jaar na haar overlijden ( en na een aantal totaal mislukte, korte relaties, sommige bijna traumatisch) kwam ik op het spoor van een boekje, geïnspireerd op the Secret, met de titel: “Je soulmate, dichterbij dan je denkt” Een soort handleiding tot het aantrekken van je levenspartner met heel veel aanwijzingen zoals jij in je column aanhaalt. Ik kwam vrij kort daarop in contact met m’n huidige levenspartner, inmiddels m’n vrouw, die niet alleen m’n soulmate bleek te zijn, maar m’n tweelingziel.

  2. Tilly

    Ik heb ook jaren van eenzaamheid gehad,,maar het heeft mij wel gesterkt tot wie ik nu ben,,En heel gelukkig ben ik ook de juiste man tegen gekomen ,,Nu alweer 21 jaar intens gelukkig met hem,,,,Ook ik heb mijn twijfels gehad,,maar toch naar mij zelf geluisterd en daar ben ik nu supre blij mee,,,,En er gewoon voor gaan,,het komt goed,,liefs van mij,,,

  3. Harry van den Berg

    Een klein voorbeeldje. Wanneer je in je hoofd haatgedachten naar iemand of iets draagt, ben alleen jij diegene die daar last van heeft. Ik heb soms haatgedachten naar onze minister president Rutte, en met mij vele medelanders.

Leave a Reply

Your email address will not be published.