vol liefde leven

Over levensvisie, levensvragen en spiritualiteit

Eigen-wijsheid

Maandag, 24 augustus 2015

Soms zijn labels of vooroordelen goed bedoeld. Zo hoorde ik vaak dat ik nooit meer een nieuwe partner zou vinden, nu ik NAH (niet aangeboren hersenletsel) heb. Ik begrijp dat mensen mij destijds wilden waarschuwen, wilden voorkomen dat ik pijn of verdriet zou hebben. Maar juist de opmerking deed me pijn, ging voorbij aan het gegeven dat ik, behalve dat ik NAH heb, ook nog een mens ben met kwaliteiten. Een mens die wat te bieden heeft.
Ondertussen heb ik die nieuwe partner. Ik was zijn keuze, heb hem blijkbaar voldoende te bieden. Natuurlijk moest hij leren omgaan met mijn beperking. Dat viel zeker niet mee, maar als hij me niet de moeite waard vond, had hij zeker al die energie niet in mij geïnvesteerd…

Denk nu niet dat ik domme mensen in mijn naaste omgeving heb. Ook artsen, maatschappelijk werkers, psychologen en therapeuten kunnen soms, met de beste bedoelingen, opmerkingen plaatsen die weleens verkeerd kunnen uitpakken. Ik zou niet verder dan 5 minuten kunnen lopen, niet fietsen, niet zelfstandig kunnen wonen en revalidatie is heel goed, maar houd er rekening mee dat je een jaar na het infarct niet meer vooruit kunt gaan.

Ik heb me daar niets van aangetrokken want ik ben gelukkig zo eigenwijs als ik groot ben. Nu is dat in mijn geval niet zo heel veel, maar toch voldoende. Elke keer als ik iemand hoorde zeggen dat ik iets nooit meer zou kunnen, dacht ik bij mezelf, dat zullen we nog wel zien! Die opmerking zette me dan juist aan om nog harder mijn best te doen.
In het contact met andere mensen met NAH ontdek ik, dat ik gelukkig niet de enige ben die zo denkt. Helaas ken ik echter nog veel meer mensen die hun arts of therapeut klakkeloos geloven. Als je denkt dat je niet meer vooruit kunt gaan, waarom zou je er dan nog voor werken? Bovendien moet je heel hard werken, vooruitgang komt je niet zomaar aanwaaien. Deze mensen gingen dus bij de pakken neerzitten, waardoor die opmerkingen juist de realiteit wèrden.

Ook op andere belangrijke momenten bleek ik super eigenwijs. Ik denk aan die keer dat de kinderpsychiater zei dat mijn oudste zoon, toen anderhalf jaar oud, kern-autisme had. Een opname in het internaat leek hem de enige optie. Hij kon wel iemand regelen die even kon oppassen, dan kon ik zijn kleertjes halen. Ik heb mijn mannetje echter weer mee naar huis genomen. Later werd de diagnose bevestigd door een andere psychiater, maar nòg bleef ik in de mogelijkheden van mijn kind geloven. Toen mijn zoon acht werd, gaf de betreffende man zijn ongelijk toe wat betreft zijn diagnose. Hij was van mening dat ik, door vol te houden en mijn kind een paar jaar krijsend tegen me aan te dragen, zijn hersenen had aangezet tot het maken van sociaal contact. Daardoor werd dit überhaupt mogelijk en kon mijn zoon progressie vooruitgaan. In een internaat zou dit waarschijnlijk niet gebeurd zijn.

Wat is dat toch met mijn eigenwijsheid, of beter gezegd, eigen wijsheid. Is dat toevallig een paar keer goed uitgepakt op cruciale momenten? Ik denk het niet, ik ken mezelf voldoende om te weten dat ik juist open sta voor feedback van anderen. Was het omdat die ander zomaar wat riep? Zeker niet, die ander had in bovenstaande voorbeelden sterke argumenten om die opmerking te onderbouwen. En toch trok ik mijn eigen plan.
Waarom dan? Bovenstaande opmerkingen komen vanuit het hoofd, mijn eigen wijsheid ontstaat vanuit het hart. Ik denk dat dàt het verschil maakt. Het enige wat ik hierbij goed moet bewaken is of mijn gevoelens puur en zuiver zijn. Dat ze niet worden ingegeven door angst, jaloezie of andere ‘vertroebelende’ gevoelens. Angst bijvoorbeeld is een heel slechte raadgever, dus is het belangrijk om bij jezelf na te gaan of angst geen rol speelt in je hart, voordat je ernaar luistert. Maar hierover meer in een andere blog…


2 comments

  1. Harry van den Berg

    Een heel mooi voorbeeld hoe ‘eigen wijsheid’ in combinatie met een sterke wilskracht kan uitpakken.
    Prachtig mooi voorbeeld deze blog en hopelijk een inspiratie voor veel andere mensen in een dergelijke situatie.

  2. Chanel

    Uit eigen ervaring ken ik de opmerkingen, mensen die menen dat je iets niet kunt. Wat mooi om te lezen hoe jij daarmee bent omgegaan en wat moois dat heeft opgeleverd. Inspirerend!

Leave a Reply

Your email address will not be published.