vol liefde leven

Over levensvisie, levensvragen en spiritualiteit

Soms

Maandag 21 maart 2016

Soms…
Is de wereld zo grauw,
Lijkt alles zo zwart
Je weet niet waar naar toe
Al zoek je nog zo hard

Maar toch…daar in de verte
Een heel klein straaltje licht
Het is klein en nietig
Maar in al dat zwart juist duidelijk in het zicht

Soms…
Nee dat straaltje is er altijd
Maar door het zwart om je heen
Raak je het gemakkelijk kwijt

Je loopt ernaar toe
Het straaltje groeit en groeit
Je loopt steeds harder, harder
En je gaat weer door, onvermoeid.


Kwetsbaarheid = kracht

Maandag 7 maart 2016

We kennen het allemaal wel; je sterker voordoen dan je bent. Vooral je gevoelens niet tonen. Je tranen verbijten. Niet het achterste van je tong laten zien. Als iemand vraagt hoe het met je gaat, zeg je dapper ‘goed’. Ook al is dat helemaal niet het geval. Deze reactie is goed te begrijpen. Je wilt bij sommige mensen, op sommige plaatsen, niet meteen je doopceel lichten. Er is niets mis met het zorgvuldig kiezen van de mensen bij wie je je hart wilt luchten. Maar er is natuurlijk een groot grijs gebied tussen het luchten van je hart en een tipje van de sluier oplichten, of in ieder geval aangeven wat je nodig hebt.

Waarom doen we dat dan niet? Waar zijn we bang voor? En is die angst terecht?
Al verschillende keren heb ik gehoord dat mensen dan het gevoel hebben zich bloot te geven, zich kwetsbaar op te stellen. Dus zeggen ze maar niet dat ze bijvoorbeeld verdrietig zijn. Wat kan er gebeuren als je dat wel doet? Mensen kunnen doorvragen. Natuurlijk kun je altijd zelf je grenzen aangeven en zeggen dat je er niet verder op in wilt gaan. Of mensen kunnen je niet begrijpen. Maar dat begrip krijg je ook niet als mensen niet weten wat er speelt. (meer…)


Geen voorwaarden, geen verwachtingen

Maandag 29 februari 2016

Jaren geleden heb ik eens een lezing gegeven voor ouders van kinderen of jong volwassenen met autisme. Dit op verzoek van een instelling met onder andere cliënten met een stoornis in het autistisch spectrum, zoals de officiële benaming luidt. Meestal focust zo’n instelling de aandacht op de cliënt en niet op de ouders. Nu wilde men juist die ouders bereiken. Het opvoeden van een autistisch kind is immers niet gemakkelijk en vooral anders. Je kunt daardoor niet bij de buurvrouw navragen hoe zij zaken aanpakt. (meer…)


Muzikant

Maandag 22 februari 2016

De laatste jaren mocht ik de ‘wereld der muzikanten’ van dichtbij bekijken. Het viel me op dat er binnen deze wereld veel jaloezie bestaat, bij muzikanten onderling maar ook bij hun vrouwen. Muzikanten staan immers graag in de spotlights en genieten van (vrouwelijke) aandacht. Niet allemaal natuurlijk. Een grote groep deelt gewoon graag hun muziek met anderen om hun publiek van hun passie te laten meegenieten. Maar dat vormt nu niet het onderwerp van deze blog.
Eén van die muzikanten vertelde het volgende verhaal. (meer…)


Schuld en schaamte

Maandag 15 februari 2016

Tijdens de opleiding tot maatschappelijk werker heb ik het al geleerd. Eigenlijk bestaan er maar vier pure emoties. Men noemt ze de vier B’s; Bang, Boos, Blij en Bedroefd. Alle andere emoties zijn te herleiden naar deze vier.

Twee van deze afgeleide emoties zijn schuld en schaamte. In de context: “jij hebt die spullen gepakt” doelt men bijvoorbeeld op gedrag dat staat beschreven in het wetboek van strafrecht. De rechter bepaalt of je schuldig bent. Als maatschappij vindt men dit gedrag niet (meer…)


Vuilnisman

Zondag 7 februari 2016

Vroeg in de ochtend was ik al aan de wandel. De zon scheen, de temperatuur was rond het vriespunt en het was nog redelijk stil op straat. Er heerste een serene sfeer. Ik had er stevig de pas in en voelde me perfect gelukkig. Simpelweg genieten van het moment, er zijn. Leven in het nu. Niets denken.
Mijn aandacht werd getrokken door een vuilniswagen, die me tegemoet kwam. Erachter liep een vuilnisman, die twee containers pakte. Precies op het moment dat hij de containers richting vuilniswagen trok, begon deze opeens weer te rijden. De man holde er achteraan, de containers achter zich aan trekkend. Zijn lippen bewogen maar ik kon niet horen wat hij zei. “Ach gossie”, dacht ik. Wat sneu nou. Sneu was het echter helemaal niet, dat was mijn invulling. Toen hij binnen mijn gehoorsafstand kwam, hoorde ik hem namelijk steeds luider en duidelijker. “Als ik dan alleen ben, mag ik dan bij jou?” zong hij uit volle borst. Hij haalde stevig uit en zong de volgende regel met volle overtuiging: “Mag ik bij jou schuilen als het nergens anders kan?” (meer…)


Terug van weg geweest

zondag 7 februari 2016

Beste lezer van Vol Liefde Leven,

Soms maakt een mens pittige tijden door. Pittige tijden in het leven van mijn dierbaren, wat al mijn aandacht, tijd en energie heeft gevergd.
Ik heb daarom voor een langere periode de keuze moeten maken om de blog stop te zetten. Nu verwacht ik in een wat rustiger vaarwater terecht te komen en wil ik graag een doorstart maken. Ik hoop dat je hiervoor begrip kunt opbrengen.

Groet, Jolanda


De grote boze wereld

Maandag 7 december 2015

Beste lezer,

Wegens privéomstandigheden lukt het mij nu niet een blog te schrijven.
Wel kan ik je een gedicht aanbieden. Het gaat over mijn zoektocht naar hulp voor mijn toen nog jonge kinderen.

Bedankt voor je begrip, Jolanda

De grote boze wereld

In de grote boze wereld
Zie ik heel veel dokters gaan (meer…)


Creëren door gedachten

Maandag 30 november 2015

In de blogs ‘De hemel is daar, waar je hem creëert’ en ‘De kracht van positief denken’ heb ik het al benoemd. De manier waarop je denkt is belangrijker dan je misschien nu denkt. Want aan iets of iemand denken is een vorm van aandacht geven. Iets wat je aandacht geeft, versterk je. In een eerdere blog gebruik ik het voorbeeld over kamerplanten, die vol liefde verzorgd worden. Zij zullen groeien en bloeien. Onderzoeken ten behoeve van de ontwikkelingspsychologie wezen het al uit: baby’s die liefdevol verzorgd worden, groeien, zowel lichamelijk als geestelijk. Sommige baby’s werden in het onderzoek alleen gevoed en verschoond. Niet alleen stopte hun ontwikkeling, baby’s die totaal geen liefde en aandacht kregen, overleden zelfs. Wat een luguber onderzoek, ik wil er verder maar geen woorden aan besteden.

Zoals ik al eerder beschreven heb, bepalen je eigen gedachten je emoties, hoe je je voelt. Wat vervolgens je gedrag bepaalt. Door je bewust te worden van je eigen gedachten en deze gedachten te sturen, kun je dus positiever in het leven gaan staan. Waardoor het leven leuker wordt, voor jezelf maar ook voor je omgeving. Stel dat we massaal zouden besluiten om voortaan op deze manier door het leven te gaan. Wat zou dat (meer…)