vol liefde leven

Over levensvisie, levensvragen en spiritualiteit

Een dierbare

Zondag 3 april 2016

Er is een dierbare overleden
Plotseling en stil
“Zou je hebben geleden?”
Is wat ik weten wil.

Er is een dierbare overleden
Wij waren ons niet bewust
Het leven vond haar doorgang
En jij was al in rust

Er is een dierbare overleden
Ik ga je missen, man
Jouw humor, je visie op het leven
Er is er maar één die dat zó kan.

Er is een dierbare overleden
Een mens met positiviteit en kracht
Dat is zijn nalatenschap aan ons
In alle eenvoud, in haar volle pracht

Als eerbetoon aan mijn zwager Gerrit, een trouw volger van Vol Liefde Leven. Dank voor je interesse en waardevolle, aanvullende reacties! Ik ga je missen….


Over gehechtheid

Tweede paasdag, 28 maart 2016

Ik wens iedereen een warme, liefdevolle tweede paasdag met die inzichten, die je op dit moment nodig hebt!

Het boeddhisme maakt duidelijk stelling over dit onderwerp: niet het verlies van mensen of dingen veroorzaakt pijn, maar de gehechtheid eraan. Boeddhisten gaan uit van het gegeven, dat alles vergankelijk is. Denk maar aan schoonheid en jeugd. Je kunt je hieraan halsstarrig vasthouden, (meer…)


Soms

Maandag 21 maart 2016

Soms…
Is de wereld zo grauw,
Lijkt alles zo zwart
Je weet niet waar naar toe
Al zoek je nog zo hard

Maar toch…daar in de verte
Een heel klein straaltje licht
Het is klein en nietig
Maar in al dat zwart juist duidelijk in het zicht

Soms…
Nee dat straaltje is er altijd
Maar door het zwart om je heen
Raak je het gemakkelijk kwijt

Je loopt ernaar toe
Het straaltje groeit en groeit
Je loopt steeds harder, harder
En je gaat weer door, onvermoeid.


Kwetsbaarheid = kracht

Maandag 7 maart 2016

We kennen het allemaal wel; je sterker voordoen dan je bent. Vooral je gevoelens niet tonen. Je tranen verbijten. Niet het achterste van je tong laten zien. Als iemand vraagt hoe het met je gaat, zeg je dapper ‘goed’. Ook al is dat helemaal niet het geval. Deze reactie is goed te begrijpen. Je wilt bij sommige mensen, op sommige plaatsen, niet meteen je doopceel lichten. Er is niets mis met het zorgvuldig kiezen van de mensen bij wie je je hart wilt luchten. Maar er is natuurlijk een groot grijs gebied tussen het luchten van je hart en een tipje van de sluier oplichten, of in ieder geval aangeven wat je nodig hebt.

Waarom doen we dat dan niet? Waar zijn we bang voor? En is die angst terecht?
Al verschillende keren heb ik gehoord dat mensen dan het gevoel hebben zich bloot te geven, zich kwetsbaar op te stellen. Dus zeggen ze maar niet dat ze bijvoorbeeld verdrietig zijn. Wat kan er gebeuren als je dat wel doet? Mensen kunnen doorvragen. Natuurlijk kun je altijd zelf je grenzen aangeven en zeggen dat je er niet verder op in wilt gaan. Of mensen kunnen je niet begrijpen. Maar dat begrip krijg je ook niet als mensen niet weten wat er speelt. (meer…)


Geen voorwaarden, geen verwachtingen

Maandag 29 februari 2016

Jaren geleden heb ik eens een lezing gegeven voor ouders van kinderen of jong volwassenen met autisme. Dit op verzoek van een instelling met onder andere cliënten met een stoornis in het autistisch spectrum, zoals de officiële benaming luidt. Meestal focust zo’n instelling de aandacht op de cliënt en niet op de ouders. Nu wilde men juist die ouders bereiken. Het opvoeden van een autistisch kind is immers niet gemakkelijk en vooral anders. Je kunt daardoor niet bij de buurvrouw navragen hoe zij zaken aanpakt. (meer…)


Muzikant

Maandag 22 februari 2016

De laatste jaren mocht ik de ‘wereld der muzikanten’ van dichtbij bekijken. Het viel me op dat er binnen deze wereld veel jaloezie bestaat, bij muzikanten onderling maar ook bij hun vrouwen. Muzikanten staan immers graag in de spotlights en genieten van (vrouwelijke) aandacht. Niet allemaal natuurlijk. Een grote groep deelt gewoon graag hun muziek met anderen om hun publiek van hun passie te laten meegenieten. Maar dat vormt nu niet het onderwerp van deze blog.
Eén van die muzikanten vertelde het volgende verhaal. (meer…)


Schuld en schaamte

Maandag 15 februari 2016

Tijdens de opleiding tot maatschappelijk werker heb ik het al geleerd. Eigenlijk bestaan er maar vier pure emoties. Men noemt ze de vier B’s; Bang, Boos, Blij en Bedroefd. Alle andere emoties zijn te herleiden naar deze vier.

Twee van deze afgeleide emoties zijn schuld en schaamte. In de context: “jij hebt die spullen gepakt” doelt men bijvoorbeeld op gedrag dat staat beschreven in het wetboek van strafrecht. De rechter bepaalt of je schuldig bent. Als maatschappij vindt men dit gedrag niet (meer…)


Vuilnisman

Zondag 7 februari 2016

Vroeg in de ochtend was ik al aan de wandel. De zon scheen, de temperatuur was rond het vriespunt en het was nog redelijk stil op straat. Er heerste een serene sfeer. Ik had er stevig de pas in en voelde me perfect gelukkig. Simpelweg genieten van het moment, er zijn. Leven in het nu. Niets denken.
Mijn aandacht werd getrokken door een vuilniswagen, die me tegemoet kwam. Erachter liep een vuilnisman, die twee containers pakte. Precies op het moment dat hij de containers richting vuilniswagen trok, begon deze opeens weer te rijden. De man holde er achteraan, de containers achter zich aan trekkend. Zijn lippen bewogen maar ik kon niet horen wat hij zei. “Ach gossie”, dacht ik. Wat sneu nou. Sneu was het echter helemaal niet, dat was mijn invulling. Toen hij binnen mijn gehoorsafstand kwam, hoorde ik hem namelijk steeds luider en duidelijker. “Als ik dan alleen ben, mag ik dan bij jou?” zong hij uit volle borst. Hij haalde stevig uit en zong de volgende regel met volle overtuiging: “Mag ik bij jou schuilen als het nergens anders kan?” (meer…)


Terug van weg geweest

zondag 7 februari 2016

Beste lezer van Vol Liefde Leven,

Soms maakt een mens pittige tijden door. Pittige tijden in het leven van mijn dierbaren, wat al mijn aandacht, tijd en energie heeft gevergd.
Ik heb daarom voor een langere periode de keuze moeten maken om de blog stop te zetten. Nu verwacht ik in een wat rustiger vaarwater terecht te komen en wil ik graag een doorstart maken. Ik hoop dat je hiervoor begrip kunt opbrengen.

Groet, Jolanda