vol liefde leven

Over levensvisie, levensvragen en spiritualiteit

Pasen en Corona

En dan is het Pasen. De wederopstanding van Jezus. Een nieuw begin. Ook al hang ik persoonlijk geen enkele kerk aan, voor mij is dit feest belangrijker dan kerstmis.

Juist in deze tijd, nu het corona-virus ons in de ban houdt, lijkt het zo prachtig samen te vallen. Want in mijn ogen gaat het doorstaan en doorleven van deze tijd over het doorleven van (oude) pijn en angst. Over loslaten ook, van zaken uit het verleden. Het gaat ook over ontdekken, dat veel materiële zaken helemaal niet zo belangrijk zijn als wij dachten. En dat we best met wat minder tevreden kunnen zijn.

We gaan weer meer naar elkaar omkijken, zorgen voor onze ouderen. We helpen elkaar. We moeten anderhalve meter afstand houden maar weten elkaar steeds meer en vaker toch te bereiken. Van hart tot hart, welgemeend, op de meest creatieve manieren. Ik zie op de sociale media mensen die serenades geven vanaf hun balkon, een meisje dat kikkers maakt van schelpen om zo ouderen een ‘opkikkertje’ te geven. En zo zijn er nog veel meer voorbeelden…
Ook hoor ik berichten, dat Moeder Aarde van deze tijd gebruik maakt om te herstellen. Dat vervult me met blijdschap.
Wat heb ik veel warmte en liefde mogen ervaren, toen ik zelf corona had. Waardoor het vertrouwen in mijn genezing zich nog meer versterkte.

De afgelopen jaren heb ik geleerd, dat ik eenzaamheid kan omzetten naar alleen-zijn. Vanuit dat alleen-zijn groeit dan de verstilling. Ik kroop als het ware naar binnen en ontmoette daar mezelf. Het Zelf. Het Goddelijke Zelf, dat in ieder van ons sluimert en dat rechtstreeks in verbinding staat met het Licht, de Bron. En met alles en iedereen op Moeder Aarde. Wat een verrijking was dat!

Ik denk, dat het hier om gaat in deze periode. We zoeken en vinden eindelijk weer de verbinding met onszelf en met elkaar. Angst moet wijken voor vertrouwen. Materialisme gaat opzij voor liefde en verbinding.

Natuurlijk gaat dit proces niet vanzelf. Natuurlijk valt het niet mee. Maar ik voel en denk vanuit de grond van mijn hart, dat dit proces onomkeerbaar van start is gegaan.

Buiten mogen we genieten van een heerlijke temperatuur. De natuur ontluikt, er komt nieuw leven. Een nieuw begin. Mooier, dan ik in mijn stoutste dromen had kunnen bedenken.
Nu is het zaak, deze overgangsperiode zo goed mogelijk door te komen. Samen. In liefde. In vertrouwen. In verbinding met ons innerlijke Zelf, met elkaar en met Moeder Aarde, om elkaar zo te ondersteunen en door moeilijke tijden heen te helpen.

Gelukkig Pasen!

Jolanda Vrijhoeven,
Eerste paasdag, 12-04-2020


3 comments

  1. Henk van Driel

    Hoi Jolanda, je zegt: ik hang geen enkele kerk aan! Ik namelijk ook niet. Toch meen ik uit je stukjes en kaarten op je FB-pagina regelmatig op te maken dat je wel degelijk gelovig bent. Ik ook namelijk. Of zie ik dat verkeerd? In ieder geval hoop ik, met jou, dat de huidige crisis blijvende verandering brengt in positieve zin en dat de mensen weer niet al snel vervallen in hun oude, meestal materialistische leventje. Wie weet. Laten we het hopen.

  2. Tilly

    Ik geloof echt en oprecht dat he beter zal gaan en inzien waar wij staan.Dat het een leerschool is voor groot en klein ook al doet dat veel pijn. Even pas op de plaats kan geen kwaad en het is nooit te laat om te leren van de dingen die wij nu moeten accepteren .

  3. jolanda

    Hoi Henk, dat klopt, ik ben gelovig, daar ben ik erg stellig in. Maar mijn geloof hangt niet samen met wat een kerk uitdraagt. In mijn optiek staat dat los van elkaar. Met alle respect voor de mensen, die wel een kerk volgen, uiteraard. Maar dit is mijn mening.

Leave a Reply to jolanda Cancel Reply

Your email address will not be published.