vol liefde leven

Over levensvisie, levensvragen en spiritualiteit

Van nachtmerrie naar zelfvertrouwen

12 oktober 2015

Ik ken een bijzondere en speciale jonge man, laten we hem Bram noemen. Hij maakt deel uit van mijn directe leefomgeving en hij is mij zeer lief. Maar hij is ook een jongeman met een moeilijke jeugd. Met veel littekens en problemen. Momenteel studeert hij en loopt daarbij grandioos tegen zijn perfectionisme aan, wat hem vervolgens faalangstig maakt. Zijn psychologe zegt dat hij bij haar uitbehandeld is. Bram maakt namelijk van de aanpak van de psychologe, met als doel zijn perfectionisme te verminderen, een perfectionistisch leerdoel. Waarbij hij de lat torenhoog legt en falen geen optie is. Dus dat werkt niet, integendeel.
Nou ben ik er geen voorstander van om mensen uit mijn directe omgeving therapeutisch te helpen. Ik denk namelijk dat dit vaak ten koste gaat van de persoonlijke band, omdat de relatie therapeut – cliënt, om het zo maar even te noemen, in alle nabijheid toch ook een zekere professionele afstand vereist. Zeker voor de persoon in kwestie is dat dan moeilijk, omdat die zich toch al in een kwetsbare levensfase bevindt. Maar Bram loopt nu vast in zijn studie en kan nergens meer terecht, niet in het reguliere circuit. Zelf een therapeut betalen is voor hem geen optie. Na dit goed te hebben besproken en voornemens grenzen te blijven bewaken, hebben we samen besloten toch maar te starten. Bij wijze van grote uitzondering, want de nood is hoog.
Zo zit Bram dus tegenover mij en ik vraag hem hoe het gaat. Hij vertelt dat hij een akelige, zich herhalende droom heeft waarin hij iemand, vaak gruwelijk, moet vermoorden of anders zelf wordt vermoord. Hij is er flink door van slag. Ik loop naar een andere kamer, waar planken vol boeken staan. Ik vind het juiste boek meteen, het valt bijna uit de kast. Ik loop terug, sla het boek open en zie dat ik meteen de gezochte pagina heb. Zo bespreek ik met hem wat zijn droom betekent. Kippenvel verschijnt op mijn armen. (Sinds ik mij bewust ben van mijn speciale gaven, komt kippenvel vaak als signaal dat ik op de juiste weg zit. Of dat ik boodschappen van overleden zielen correct overbreng of interpreteer.) Geweld tegen de eigen persoon betekent in ‘dromentaal’ dat Bram zich bedreigd voelt door de wereld om hem heen. Hij beaamt dit meteen. Geweld tegen anderen betekent dat hij vecht tegen zijn eigen gedrag. Hier geeft het de manier aan waarop hij omgaat met kritiek, hoe hij zichzelf denkt te beschermen tegen de buitenwereld door een muur op te bouwen. Hij vecht tegen zijn perfectionisme dat in zijn studie nu tegen hem werkt. Nu Bram de essentie van de droom begrijpt, kan hij zich ontspannen en zijn perfectionisme loslaten.
Haast als vanzelf gaat het gesprek over in een reading. Brams overleden vader zoekt contact met mij om zijn trots en steun over te brengen naar zijn zoon. Ik voel dat de richting van mijn vraagstelling wordt gestuurd. Kippenvel. Bram mag leren dat hij zich ook kan ontplooien zonder te vechten. Dat hij mag leren los te laten, in vreugde. Hij is zo de moeite waard, zegt zijn vader.
Tenslotte zet ik ReAttach* in om Bram te helpen zijn nieuwe inzichten te bekrachtigen en toe te passen, terwijl ik hem help om oude patronen, die hun dienst hebben gedaan, te verwerken, zodat hij ze los kan laten.
Direct na de sessie zegt Bram dat hij nu weet wat hij moet doen, hoe hij zijn inzichten in de praktijk kan toepassen. Tijdens zijn pubertijd had hij immers, net als zoveel pubers, het gevoel dat hij alles wel zelf kon. Ook al is hij nu volwassen, de herinnering aan dat zelfvertrouwen, als puber, kan hij nu goed gebruiken. Bram denkt dat dit niet gelukt zou zijn, zonder de opeenvolging van de aspecten tijdens het gesprek. Hij voelt zich door dit alles, de uitleg van de nachtmerrie uit het dromenboek, de reading en de ReAttach, sterker en gesteund. Hierdoor zal zijn perfectionisme steeds minder nodig zijn om hem grip en zekerheid in het leven te bieden. Op deze ingeslagen weg loop ik nog een stukje mee. Hij zal die grip en zekerheid nu steeds meer in zichzelf gaan vinden…
Wat geweldig! Ik voel dankbaarheid voor de hulp van de overleden vader. Maar vandaag in het bijzonder voor wat ik mag betekenen voor deze speciale jonge man.

Deze publicatie kwam tot stand na uitdrukkelijke toestemming van het personage, waarvoor bij deze nogmaals mijn dank. In verband met de privacy zijn het personage en de feiten geanonimiseerd.

ReAttach* is een interventie waarbij de hersenen zoekopdrachten krijgen om verwerkingsprocessen in gang te zetten. Tegelijkertijd worden kwaliteiten die in de basis al aanwezig zijn, naar boven gehaald waardoor mensen zich snel beter gaan voelen. Dit is een zeer beknopte uitleg, voor meer informatie klik hier of kijk op www.reattach.nl


4 comments

  1. Henk van Driel

    Mooi dat je dit kan. Zo’n gave, daar geloof ik absoluut in. Prachtig. Heb zelf ook de nodige spirituele ervaringen gehad, maar dan puur voor mezelf. Sta daar zeker ook voor open. Ik zou je heel graag een keer ontmoeten. Keep up the good work!

  2. Harry van den Berg

    Ik heb het van dichtbij zien gebeuren hoe de persoon in kwestie er veel baat bij heeft gehad en nog heeft.
    Was vroeger ook altijd sceptisch over dit soort dingen, maar denk daar nu heel anders over.
    Geweldig Jolanda wat jij kunt betekenen voor anderen. Pluim.

  3. Tilly

    Prachtig weer om te lezen en wat geweldig dat je dat gedaan hebt,,petje af voor jou,,van mij veel liefs voor altijd,,Fijn dat ik je ken,,liefs van Tilly

Leave a Reply

Your email address will not be published.